ALFA ROMEO

1921 – 1930

Podobnie jak inne kraje europejskie Włochy znalazły się w politycznym, społecznym i ekonomicznym kryzysie zaraz po zakończeniu wojny, Fabryki były zajęte a waluta niemal bezwartościowa. W 1914 roku za dolara żądano około pięciu lirów, natomiast sześć lat później już 30 lirów. W 1921 roku Banco Nazionale di Sconto, główny udziałowiec Ansaldo, Ilva i Alfa Romeo zbankrutował. Rząd został tym samym zmuszony do ustanowienia specjalnej instytucji(IRI) mającej subsydiować te przedsiębiorstwa. W następnym roku załogi fabryk protestowały w Rzymie, i nawet pomimo tego, że pierwsza lokomotywa wyprodukowana przez firmę w zakładach w Saronno, Alfa Romeo wciąż była w tarapatach.

Pomimo tego model RL odniósł znaczący sukces w roku 1923 zajmując pierwsze, drugie i czwarte miejsce w Targa Florio. Na wyścigu Savio rodzina Baracca dała Enzo Ferrari symbol czarnego konia, który później wykorzystał na własnych samochodach. Merosi skonstruował Grand Prix Romeo, które później stało się modelem P1. Przybyły z Fiata konstruktor Vittorio Jano rozpoczął prace nad modelem P2.

Okres wspaniałych technicznych innowacji i sportowych sukcesów rozpoczął się. Niezawodność silników Alfy była bezdyskusyjna a talent kierowców znany w całej Europie. Pośród nich byli Antonio Ascari, Gastone Brilli Peri, Giuseppe Campari, Enzo Ferrari, Tazio Nuvolari i Achille Varzi.